Ian Noe - Canyon Falls Trailer Band (Thirty Tigers; 2026)

 

Songs over onder meer verloren liefdes, de dood en verslaving, het zijn thema's die in het gilde der singer-songwriters over de jaren heen steeds opnieuw terugkomen. Uiteraard met de nodige verschillen en maar wat vaak ook gestoeld op eigen ervaringen. De ene songsmid weet dergelijke onderwerpen beter te verwoorden dan de ander, hoewel ook dit natuurlijk een kwestie van smaak blijft. Zo goed als de ene stem je meer raakt dan die van een ander. Er zijn echter songwriters die boven de alom aanwezige middelmaat uitsteken. Sterker: die er ver boven uitsteken. Maar ook bij deze kwalificatie past uiteraard: persoonlijke voorkeur.

Een uitzondering, en dat is derhalve eveneens een persoonlijke voorkeur, is in ieder geval de inmiddels 36- jarige en uit Beatyville, Kentucky afkomstige Ian Noe.
Een jongeman die ook nog weleens vreemde strapatsen laat zien; zo verdween hij tijdens zijn optreden op Take Root, in 2023, plots van het podium om een minuut of 'tig' later weer terug te keren om z'n optreden te vervolgen. Sanitaire stop? Materiaalpech? Of....
Neemt niet weg dat zijn optreden die dag daar in Groningen -met onder meer de gelouterde bassist David Jacques (o.a. John Prine) in zijn rug- wel degelijk van niveau was. Van hoog niveau, zelfs. Die ervaring al eerder ondervonden bij optredens van Noe bij Sugar Mountain (Paradiso, 31 augustus 2019) en in de Tolhuistuin (3 juni 2022). En dan zijn daar nog zijn albums: het debuut "Between The Country" uit 2019 én opvolger "River Fools & Mountain Saints" uit 2022. Tussendoor bracht hij in 2017 ook nog een e.p. uit: "Off This Mountaintop". Gemene deler van deze releases: de hoge kwaliteit, en dat in meerdere opzichten.
Noe kampte de voorbije jaren overigens met mentale problemen, terwijl een gebroken pols eveneens een reden was om even niet zichtbaar te zijn.
Maar er is nu dan toch een derde album uit: titel "Canyon Falls Trailer Band". Straks (eind oktober) op vinyl te verkrijgen als dubbel- lp, maar ook op cd (de zestien songs passen precies op een zo'n zilveren schijfje). Het resultaat? Wederom een geweldig album van Noe. De zestien songs laten zich 'lezen' als een verhaal, een verhaal over een fictieve band die zich in de kijker bij de platenbazen probeert te spelen. Welnu, als Noe nog geen platenmaatschappij zou hebben, dan had hij met "Canyon Falls Trailer Band" ongetwijfeld de nodige aanbiedingen in ontvangst kunnen nemen; en dan niet een, maar meerderen, welteverstaan. Uitstekend album dat "Canyon Falls TrailerBand"; geweldige songs en dan beschikt Noe ook nog 'ns over een geweldige stem. Met hulp van o.a. Russ Pahl (pedalsteel); Billy Contreras (fiddle); Charlie McCoy (harmonica); Dennis Crouch (bass) en met achter de knoppen Andrija Tojkic bewijst Noe opnieuw z'n uitzonderlijke klasse.
En hij toert weer. Vooralsnog in zijn thuisland, maar hopelijk komt hij op enig moment ook in ons land zijn nieuwe worp introduceren. Het bijwonen van een optreden van Noe is sowieso 'a must see'.
Ian Noe’s “Canyon Falls Trailer Band” is (op termijn) te verkrijgen via o.a. Velvet, Rotterdam; Sounds, Delft en via de mailorder van Lucky Dice.

Leo Kattestaart.

.